ลูกแม่..
แม้ไม่แน่ใจว่าแม่จะได้มีโอกาสบันทึกติงทูของแม่ได้นานแค่ไหน
แต่แม่ก็อยากจะทำด้วยหัวใจแห่งความซาบซึ้ง ตื้นตัน
ลูกมาหาแม่อย่างไม่คาดฝัน ด้วยพลังแห่งรักของลูกโดยแท้
แม่มั่นใจเช่นนั้น .. แม่บอกพ่อเสมอว่า นี่คือสมบัติของฉัน 내 보물
อยู่ดีๆแม่ก็รู้สึกแปลกๆ และแน่นอน แม่ไม่กล้าตรวจหรอก
ได้แต่นั่งรับปฎิทินเหมือนคนบ้า ..
ไม่อยากเชื่อ เพราะโอกาสที่จะมีลูกในช่วงเวลาเช่นนี้มันน้อยมาก
แทบไม่เจอกับสามีเลย แยกกันนอน แยกกันอยู่
สามีทำงานหามค่ำ เชื้อจะไปเอาแรงทีไ่หนมา อยู่ดีๆก็หมดพลังหนุ่มซะงั้น
ส่วนแม่ ..ไม่ใช่อายุสาวๆแล้ว
แต่ด้วยความอยากมีลูกอีกคนมาก
กำลังคิดอยู่พร้อมๆกับแปลกใจสภาพร่างกายไปด้วย ว่า เห็นทีต้องหายาบำรุงมากินแล้ว
แต่ก็ไม่ใช่ว่าอะไรจะง่ายอย่างที่คิด .. ถ้าจะบำรุง ต้องบำรุงกันทั้งสองคนนั่นแหละ บำรุงแล้วไม่ได้เจอกันในเวลาที่เหมาะสมก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปได้อีก
นี่คือ แล้วแต่สวรรค์อย่างแท้จริง
แล้วจะไม่ให้แม่ตื่นเต้นโลกแตกได้อย่างไร .. มาจากไหน ตอนไหนวะเนี่ย ... มองหน้ากันแล้วถามกันอย่างนี้จริงๆ
สำหรับแม่ คือ ผลจากการทำบุญกับย่ายาย และย่าทวดๆของหนูน่ะแหละ
ชงเพียงแท้ๆ เพราะวันที่เริ่มรู้สึก และเริ่มตรวจพบนั่น คือวันที่กำลังครบร้อยวันของการปลดปล่อยบรรพบุรุษเหล่านี้
ทนอึดอัดกับหน้าอกอันอึดอัดผิดจากเดิมที่เคยเหี่ยวๆมานาน มาหลายวัน
ทนไม่ไหว ระ้เบิดคุยกับไ่ก่ออกมาเลย ว่าจะทนไม่ไหวแล้ว เมนส์ำทำไมไม่มาเสียที
ไก่ก็เชียร์ให้ไปตรวจ
ไม่กล้าๆ แต่ก็ไปซื้อมาตรวจ ขึ้นสองขีดแดงๆ จากจางๆ กลายเป็นชัดขึ้นๆ
วิ่งโร่เอาไปให้พ่อดูก่อนเลย อึ้งช็อค แ้ล้วบอกให้ไปหาหมอตรวจดู
กลับจากตรวจ .. แม่ไปรับพี่รีอัน แล้วเลยไปบ้านย่า
แต่รู้สึกเปียกๆที่เป้ากางเกง
กลับถึงบ้านรีบเช็ค ..
พบว่า มีรอยเลือดหยดแดงๆใหญ่ๆสองหยด
เปียกเลยแหละ
ตกใจมาก
พ่อรู้สึกแย่มาก
แม่ยังรู้สึกมั่นคงอยู่ แม้จะปนหวั่นใจ ว่า นี่คงเป็นเลือดล้างหน้าเด็ก
ที่รพ. หมอบอกว่า ยังเล็กมาก ประมาณ 0.5มม.เท่านั้น เห็นเป็นเม็ดๆนึงเท่านั้นเอง
หมอบอกให้สัปดาห์หน้ามาอีก ..
หรือว่าหมอไม่เื่ชื่อว่าเราท้องได้ฟะ
เลือดทำให้กังวล แต่ทำไม่กังวล
เราบอกตัวเองว่า นี่คือโบมุลของเรา ..
แต่ก็เข้าไปอ่านบันทึกย้อน พบว่า ทุกเดือนแปด มีเหตุการณ์เ็ด็กมาจุติในบ้านนี้ สามรอบแล้ว
รอบแรก .. ชอนซาน้อยที่รีบพลีชีพตัวเองไป
รอบสอง ..รีอันที่เติบโตอ้วนท้วนมาจนป่านนี้
และรอบนี้ .. เวลาใกล้เคียงกันที่เดือนเดียวกันนี่เลย
มหัศจรรย์ หรือว่าเป็นเดือนที่เรามีอุณภูมิได้เหมาะสมมากที่สุด
หลังจากพบหมอที่รพ. ขอตรวจเลือดเพื่อตรวจสุขภาพเจ้าตัวเล็กไปแล้ว
รีบแจ้นไปรพ. เพื่อบอกหมอว่า เราท้องแล้ว
หมอเลยให้หยุดยาได้แล้ว
ขณะขับรถลงมา ..รู้สึกว่า นี่คือพระกรุณาของพระเจ้าจริงๆ
ที่เหลือ สิ่งที่ต้องทำคือ 열심히 살아 เท่านั้น
ดูแลลูกให้ดี ดูแลสามีให้ดี
.. หลายอย่างที่เราพลาดไป ไม่ได้ทำในช่วงเวลาของรีอัน เราจะพยายามทำให้ดีที่สุด
โบมุลของแม่ ลูกเป็นโบมุลของแม่จริง
ตอนนี้พยายามกำหนดจิตให้เข้มแข็ง และแน่วแน่ มั่นคง
จะส่งจิตถึงลูกเสมอ ..
จะเริ่มสร้างวินัยเสียตั้งแต่วันนี้
ขอเริ่มแต่วันพรุ่งนี้เลย ด้วยการตัดผมก่อน ..
*ตรวจด้วยที่ตรวจไปสามชิ้น เมื่อวาน 09 8/27 หนึ่งครั้ง
แต่เลือดออกตอนเย็น เช้านี้ 8/28 เลยตรวจอีกสองชิ้่น
ตรวจเลือดรอบแรกวันนี้ วันอาทิตย์ จะวิ่งไปอีกรอบ ..
จะดูแลสุขภาพให้ดี .. ขอให้แม่มีสติให้พร้อมด้วยเถอะ ..
แล้วเช้าวันใหม่ อยู่ดีๆ พ่อก็ชวนไปรพ.กัน
Friday, August 28, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment