สัปดาห์ที่6

ผะอืด ผะอม ..

อดทนหน่อยนะ อดทนหน่อย นี่ยังนับว่าน้อยสำหรับคนอื่น

คลิกเข้าไปเจอ "ต้มยำเนื้อตุ๋น" แทบอยากชะโงกหัวเข้าไปซดในมอนิเตอร์เลย

งานนี้ต้องไปหาซื้อหม้อตุ๋นซะแล้ว ...

อาจู..

4/16 มีเมนส์ ณ คืนก่อนไปให้พรบรรพบุรุษที่ชงเพียง

ที่นั่น ไร้สติสตังค์ วุ่นวายโน่นนี่

5/21 อยู่ดีๆ หน้าอกตึงเด้งขึ้นมาเป็นรอบที่สอง มันเป็นไปแล้วหนึ่งรอบ ก็ยังคิดอยู่ว่ารออีกครู่คงมา
แต่เมื่อมีตึงขึ้นมาอีกครั้งอย่างนี้ มีลุ้น แต่ก็ขอดูก่อน

พอพ้นเสาร์ อาทิตย์ มาได้ ส่งรีอันไปรร.แล้วเผ่นไปซื้อที่ตรวจ

อดทนรอให้ถึงเช้าไม่ได้ ตรวจมันเลย เพราะซื้อมาเผื่อไว้สองอันแล้ว

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วมาก เส้นสีแดงพุ่งปรี๊ด ชัดเปรี๊ยะ ไม่ลีลาเหมือนครั้งที่แล้ว

โอ้ว เห็นไหมว่าแล้วว่า ค่อนข้างมั่นใจ ..

แล้วก็น่าแปลกใจเหลือเกินที่สองสามวันนี้มา พ่อดูแลเอาใจใส่เรากันดี มียิงถามถึงน้องให้รีอันซะด้วย

คืนวันที่ตรวจ แกก็ปาฎิหารย์โผล่มาตอนดึกๆ เรากำลังนอนไม่หลับ นับปฎิทินอยู่พอดี
อดทนไม่ไหว คว้าแท่งตรวจมายืนให้เลย แล้วแจ้งว่า นี่คือของขวัญครบรอบวันแต่งงานที่มีค่าที่สุด

ใ่ช่... ของขวัญ ครบรอบที่มีค่ากว่าเพชรที่เธอซื้อให้เมื่อปีที่แล้ว ..


ด้วยความคลางแคลงใจ วิ่งทีเดียวไปหาหมอที่เยริมเพื่อตรวจดู หมอมีเฮ ดูแกแฮปปี้มาก บอกว่าใช่แล้ว
ปกติ5สัปดาห์ แม่นๆ
แล้วออกสมุดพกคุณแม่ เป็นการจองตัวไ้ว้ที่นี่ไว้เลย ..

สบายใจแล้วโลดแล่นได้ ..พรที่ขอไว้สมปรารถนาแล้ว...
แต่นี่คือการเริ่มต้น เรายังต้องมีความสม่ำเสมออีกยาวไกลหลายปี
ต้องตั้งจิตให้สำคัญ .....


อาจู..