สัปดาห์ที่แปด ณ วันนี้

วันนี้ครบสัปดาห์ที่แปดแล้ว .. ช่วงต้นๆอย่างนี้การรอคอยเป็นสิ่งที่ทรมานเสมอ
ได้แต่ภาวนาขอให้ผ่านไตรมาสแรกไปเร็วๆ ..

การมีลูกสักคนนี่เพิ่งตระหนักในครั้งนี้จริงๆว่า เป็นเรื่องของบุญทำกรรมแต่งแท้ๆ เรื่องจะมีก็มีได้ เรื่องไม่สามารถ ก็ไม่สามารถอยู่นั่นแหละ ทำท่าไหนก็ไม่สามารถ

ย่ารีอันแอดมิทอยู่รพ. อยู่ดีๆแกโทรมาหา ให้รีอันคุยแล้วแกขอสายแม่
แกคงเพิ่งนึกได้ว่า เราเคยบอกว่าเราตั้งครรภ์ แกเลยถามไถ่ พอบอกว่ายังเรียบร้อยดีอยู่ก็ทำเสียงดีใจ
แต่ก็บอกแกว่า ยังไงก็ยังต้องรอดู เพราะยังช่วงไตรมาสแรก ไม่มีอะไรแน่นอน แกเปลี่ยนเสียงเป็นกังวล

อย่างน้อยก็ได้ยินเสียงว่าแกดีใจแหละ ..

สัปดาห์ที่แล้ว เมื่อเจ็ดสัปดาห์ ไปหาหมอมา นัดตรวจครั้งที่สอง
นับเป็นครั้งที่ลุ้น จะอยู่จะไปก็น่าจะตอนนี้แหละ
แล้วหมอก็ีี้ชี้ให้ดูที่มันกะพริบๆในจอ แล้วเปิดเสียงให้ฟัง

โอวว นั่นแหละ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่รู้ซึ้งคำว่า "ธรรมชาติมหัศจรรย์"
เป็นไปได้อย่างไรกันนี่ อยู่ดีๆมีอะไรอีกหนึ่งชีวิตมาเต้นตุ้บๆในท้องเรา

เอเลี่ยนส์ 555 ขำๆนะ

ร่างกายแพ้น้อยกว่าครั้งที่แล้ว อยู่สบายมากกว่า ขี้เกียจมากกว่า(มั้ง)
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อรีอันกลับมาบ้าน แม่จะกลายเป็นแม่ปกติทันที อยู่ักับลูกได้ปกติดี

โตต่อไปนะลูก ขออวยพรด้วยคำนี้ แม่จะเริ่มตั้งต้น ตั้งตัว ตั้งท่า ตั้งใจไม่เกินสัปดาห์ที่สิบนี่แหละ
แม่คงทำักิจวัตรให้เรียบร้อยได้ดี ....